yansımalar, yanılsamalar, gölgeler, suretler...

Anneciğim

-

Anneciğim bırak,
Müstakil bir direniş bu.
Bak, ceset kokusu üstüm başım.
Sen bilmezsin böyle ölü kokmayı,
Buram buram.
Yaşamla ölüm arasında akrobasi şampiyonusun, evet.
Evet birinci geldin tüm yine de yarışlarında,
Yine de yaşa, yine de gül, yine de sev.
Ama sen hiç izlemedin bir kadavranın sakinliğini,
Ve ölümün kötü nefesine,
Kondurmadın hiç mosmor öpücükler.
Ben ise bekçisiyim artık berzah aleminin.
Tüm kadınları diziyorum üst üste.
Bu kadar ölü kadın,
Berzaha bile sığmayacak halde.
Bak, bu tınılar karabasan korosu.
Bu imgeler yalnızca kabus ordusu.
Diyorum sürekli “İsrafil üfle şu sur’u.”
Çünkü kötü matematiğimle bile,
Burada bir saat beş gün beş gece.

Anneciğim, gelme.
Biliyorum, alnında sekiz dikiş hiç kapanmayan,
Biliyorum sekiz bin de olsa,
En neşeli sen uyanırdın uykundan.
Fakat işte sen dur anneciğim.
Dantelli perdelerimizden güzel bir kefen yap bana,
Ovala çürümüş etlerimi ağlamadan.
Kal orada ve bensiz de tüket,
Yeryüzündeki tüm kızıl günbatımlarını.
Yaşlı bir çınar ağacının tepesinden bak dünyaya.
Omzuna basan ayakların ağırlığını unut bir kez
Ve yaşa,
En çok sen yaşa.
Oynayamadığın seksekleri oyna, çiz sokakları.
Kaldırımlarda salçalı ekmek ye,
Kokla yaz çiçeklerini.
Bir dizin diğerinden hep daha yaralı olsun
Ve uzun,
Upuzun yollarda yürü,
Sonu çocuk kahkahalarına çıkan.

Yazan: Zümre Eröz
Kolaj: https://www.instagram.com/ladylazarusss/

Paylaş

Son Yazılar

POPÜLER KATEGORİLER

Önceki İçerikYakışan Yakarış
Sonraki İçerikSizden Yansıyanlar-1

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here